Trajtimi i Myslimanit te ri ndaj të tjerëve në vendet jo-myslimane … vështirësi dhe udhëzime

Ne dëgjojmë shumë për vështirësitë me të cilat përballet myslimani i ri me familjen e tij, të njohurit dhe jomyslimanët në vendet jomyslimane, por disa prej tyre përdorin entuziazëm dhe jo çiltërsi në trajtimin e të tjerëve, gjë që sjell probleme dhe vështirësi, dhe në këtë kuptim ne ofrojmë disa propozime dhe urdhërime të myslimanit të ri, duke përfshirë:

1 – Zgjidhni mënyrën e duhur që të tjerët ta pranojnë fenë e tij të re, nuk ka mënyra specifike, por më e mira është ajo që u sjell dobi njerëzve dhe asaj që ata pranojnë dhe asaj që janë të kënaqur. Ndoshta ftesa e drejtpërdrejtë funksionon me dikë …. Por një person tjetër nuk dëshiron që ta thërrasësh direkt por dëshiron një fjalë të përgjithshme … një tjetër dëshiron një libër .. I treti frekuenton internetin .. Tjetri kërkon hapësirë ​​…

2 – Nevoja për të siguruar që roli i grupeve prozelitizuese te ulet, dhe paraqitjes se Islamit si intolerant dhe i vazhdueshëm, i cili çon në urrejtje dhe mos pranim midis anëtarëve të familjes, por duhet të thirret në Islam në mënyrë të qetë dhe të butë,  mjafton qe ti ta paraqitesh islamin  me veprimet e tuaja të balancuara dhe veprimet e mençura.

3 – Myslimani i ri në vendet e komuniteteve pakica duhet të ndihmoj familjen dhe të afërmit e tij për të treguar lumturinë e tyre me ndryshimet pozitive që i ndodhin atij pas futjes në Islam, gjë që çon në besimin e tyre se Islami është feja më e mirë.

4 – Preferohet që myslimani i ri të mos përfshihet në biseda familjare të lidhura me përbuzjen e feve qiellore dhe të mos marrë pjesë në dialogje të tilla.

5 – Myslimani i ri në vendet e komuniteteve ku janë pakicë duhet të merret me mençuri me sjelljet anti islamike, e cila vjen nga familjarët përmes asaj që din nga media, veçanërisht (Islamofobia), e cila mishëron Islamin në formën e fesë ekstremiste terroriste; prandaj, duhet të përpiqemi me butësi të korrigjojmë të gjitha konceptet e gabuara.

6 – Durimi dhe mos zhgënjimi i njëhershëm për shkak te vonimit te përgjigjes  nga të ftuarit ne familje.

7 – Në lidhje me shpalljen e Islamit ndaj të afërmve, kjo shihet në dritën e fatkeqësive, nëse njoftimi i papritur i Islamit bene dëmtimin e myslimanit të ri në paratë e tij, ose moralin e tij, ose marrëdhëniet e tij me të afërmit e tij, ose i nënshtrohet dyshimit në vendimin e tij; për shkak të shumë pyetjeve që mund të bëhen nga të tjerët, ose ndonjë dëm në jetën e tij, ose ndoshta të tjetërsuar nga ata që e rrethojnë; gjë që mund ta bëjë pranimin e tyre të Islamit ose besimin e tyre në Islam e bene diçka te vështirë,  është më mirë këtu qe të mendohet dhe të mos nxitohet, dhe te behet prezantimi gradual i kësaj ndaj të tjerëve.

8 – Largimi nga besimi i gabuar se jo njohuria e jo-myslimanëve për islamin kërkon ngurtësi në trajtimin dhe mizori e mungesë respekti.

9 – Myslimani i ri duhet të jetë i përqendruar në  thirrjen e familjes së tij në shpirtërore dhe qetësi si një gjë që mungon te të tjetër për t’u pranuar nga të tjerët dhe jo t’i detyrojë ata në besimin e tyre.

10 – Te kihet kujdes  për fjalë te mira me familjen dhe sjellje te mire me  palën tjetër, zgjidhni emrat më të dashur për ta, profetët u edukuan me këtë edukatë ne sjelljet e tyre ndaj njerëzve të tyre, ata u thanë kundërshtarëve të tyre që i kundërshtonin: (O njerëz) me mirësjellje dhe tolerancë dhe një kujtesë për lidhjet që i bashkojnë ata, për të provokuar ndjenjat e tyre dhe për t’i siguruar ata ne atë qe po i thërret.

11 – Vëmendje dhe kujdes ndaj shqetësimeve të familjes edhe nëse nuk janë myslimanë, kjo ngushton distancat ndërmjet tyre.

Autor: Muhamed Mahmud  Habib

Përktheu:  Zuhdi   Hajzeri – ECCi

Related posts

Leave a Reply

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *

39 + = 45