10 arsye pse myslimanët e rinj bien pre e radikalizimit

41491184_241559256554270_416192080558161920_n 1. Mungesa e guximit për të pranuar se ekstremizmi i të gjitha formave ekziston në komunitetin mysliman. Ideja që duke dënuar ekstremistët myslimanë dhe terroristët, ne po e minimizojmë dhimbjen dhe mizoritë që i shkaktojnë vendet myslimane të shkatërruara nga lufta, është shumë shqetësuese.

2. Mungesa e të kuptuarit të asaj që do të thotë një “identitet mysliman” i shëndoshë. Keqkuptimi i madh rreth çështjes së besnikërisë ndaj besimit të njëri-tjetrit kundrejt besnikërisë ndaj vendit të tij është ndoshta shkak i madh për ekstremizmin.

3. Mungesa e qartësisë në terminologjitë që janë rrëmbyer nga ekstremistët në të gjitha anët, të veshur me nuanca të veçanta si: “mysliman ekstremist”, “mysliman i moderuar”, “mysliman vehabi”, “mysliman laik”, “fundamentalist”, “islamik” , “Sufi”, “Selafi”, , “Xhihad”, “Vilajeh”, dhe lista është e pafundme. Një nga rregullat themelore të logjikshme është që të këto terme janë të përcaktuara qartë për një argument të vlefshëm.

4. Shkollimi i pamjaftueshëm legjitim, i kualifikuar, që kultivohet në kontekstin e Ballkanit që është në gjendje të artikulojë me besim pozicionin islamik në krizat bashkëkohore. Mungesa e autoritetit të vërtetë islamik, i cili është i rrënjosur fort në traditën islame autentike dhe i cili është plotësisht i vetëdijshëm për detyrat e tij qytetare në vendin e tij.

5. Mungesa e diskursit të balancuar mbi drejtësinë sociale në komunitetin mysliman. Në kohën kur tradicionalisht myslimanët kanë një narrativitet të fortë dhe pragmatik të drejtësisë shoqërore, udhëheqësit myslimanë dhe Imamët nuk kanë arritur të trajtojnë çështjen e drejtësisë shoqërore në një mënyrë të shëndetshme që pasqyron realitetin e një lagjeje shumëkulturore dhe një botë gjithnjë e më të globalizuar dhe të ndërlidhur. Biseda jonë duhet të kalojë thjesht duke dënuar luftërat në tokat myslimane ose duke dënuar një sulm terrorist nga radikalët në emër të Islamit.

6. Mungesa e rrugëve për angazhim pozitiv për myslimanët e rinj. Për shkak të programeve dhe shërbimeve të pamjaftueshme cilësore, të frymëzuara dhe relevante, të ofruara nga institucionet e ligjshme myslimane, ku të rinjtë myslimanë janë të prirur për t’u tërhequr nga hije të “Shehave-Hoxhollarve të tyre” nga ligjëratat e tyre në rrjetet sociale dhe në eventet e përbashketa të tyre.

7. Ankesat e vërteta të myslimanëve të rinj që nuk janë pranuar dhe injoruar nga mediat, prindërit, mësuesit, Imamët, udhëheqësit e të rinjve dhe ofruesit e shërbimeve sociale në komunitetin mysliman. Nëse nuk dëgjojmë dhe nuk shqyrtojmë shqetësimet dhe ankthet e sinqerta të rinisë sonë për sa i përket mizorive, shkatërrimeve dhe krimeve të luftës që po kryhen kundër vëllezërve dhe motrave myslimane në mbarë botën, ata natyrisht do të bien në sy ndaj atyre që jo vetëm që i pranojnë ankesat, por gjithashtu ofrojnë “zgjidhje” për dilemat e Umetit.

8. Zelli i vërtetë për të praktikuar Islamin, i cili shpesh çon në pjekuri, duke i menduar myslimanët për kufizime që konsiderohen të papranueshme nga tradita profetike. Profeti Muhamed, paqja dhe bekimet qofshin mbi të, i paralajmëroi shokët e tij kundër çdo forme ekstremizmi në praktikat dhe ritualet fetare sa herë që ai gjeti një mundësi. Tradita të shumta të Profetit na nxitin të shmangim ekstremet në agjërimin e zgjatur, recitimin e Kuranit, lutjen e natës, etj.

9. Nevoja natyrore për një ndjenjë përkatësie. Shumë myslimanë të rinj të të sapo konvertuar bien pre e lidhjes së fortë, vëllazërisë dhe fuqizimit që kultet ekstremiste e ofrojnë. Ideja që ju i përkisni një bande ekskluzive, sekrete me një uniforme ose pamje të veçantë dhe një misioni të lartë kundër forcave të liga të botës, mund të duket joshëse.

10. Modele të papërshtatshme pozitive për të rinjtë myslimanë të cilët janë arritës në këtë botë dhe në tjetrën. Ekziston një nevojë e madhe për profesionistë dhe udhëheqës të rinj që janë të kujdesshëm, të dhembshëm dhe të sinqertë në shqetësimin e tyre për suksesin e rinisë myslimane për të mentoruar dhe për t’i udhëhequr ata nëpër fazat më kritike të zhvillimit të tyre njohës, social dhe shpirtëror. /foltash/

Postime te ngjajshme